Korzeń

Każda roślina zaawansowana ewolucyjnie ma korzeń, łodygę, liście i kwiaty. Korzeń umożliwia roślinom pobieranie z gleby wody i soli mineralnych. Często rozrasta się on na grubość magazynując substancje niezbędne dla roślin i pozwalając im na rozmnażanie wegetatywne. Ponadto, jeśli korzenie są naprawdę grube i rozrośnięte, jest ona w stanie oprzeć się nawet największym wiatrom. Niektóre rośliny (np. drzewa figowe, wiąz angielskie) sięgają głębokości ponad 100 metrów. Korzenie mogą również łączyć się w systemy, których długość może robić spore wrażenie. Dobrym przykładem jest żyto z ponad 600 kilometrowym systemem korzeni. Warto dodać, że korzenie mogą rozrastać się niezwykle szybko, a o ich sile świadczy to, że są w stanie podważyć nawet ciężkie konstrukcje, powodując pękanie ścian czy posadzek. Najważniejszymi funkcjami korzenia jest jednak odżywianie, magazynowanie substancji i umocowanie w glebie. 

Budowa korzenia jest zasadniczo podobna do tej, jaka cechuje łodygę. Korzenie nie mają jednak liści. Nie zawsze muszą być całkowicie pod ziemią, dlatego można spotkać rośliny z korzeniami powietrznymi (np. storczyki). Tak jak i w przypadku liści rodzajów korzeni jest całkiem sporo. Oprócz powietrznych, mogą to być korzenie palowe (np. marchewka), wiązkowe (pszenica), ssawkowe (jemioła), czepne (bluszcz), bulwiaste (rzepa), podporowe (pandan) i inne.